Hello world!
Welkom op Weblog.nl. Dit is het eerste bericht op jouw nieuwe weblog. Dit bericht kun je aanpassen of verwijderen. Lees in de Kennisbank hoe je een bericht aanmaakt.
Veel plezier!
geselecteerd als gefixeerd bericht
Welkom
Tjah, wat anders als titel van een welkomsttekst? Dit is een web-log over verschillende dingen, zoals dingen die ik heb meegemaakt, op het internet staan of in het nieuws zijn geweest.
Tips: mail dan op mijn mailform.
geselecteerd als gefixeerd bericht
Welkom
Tjah, wat anders als titel van een welkomsttekst? Dit is een web-log over verschillende dingen, zoals dingen die ik heb meegemaakt, op het internet staan of in het nieuws zijn geweest.
Tips: mail dan op mijn mailform.
Het sprookje zonder einde [2]
Jullie stemden voor meegaan: 5-1
“Al ken ik u niet, ik ga met u mee” zei Bloggie. “Dan zie ik je morgen om tien uur 12 hier onder deze boom” zei de man en hij was weg. De avond werd nacht en de nacht werd weer dag. Het was 11 minuten over 10. Bloggie zat onder de boom, maar de man was nog nergens te zien. Daar was de man, net zo snel als hij gisteren vertrok verscheen hij weer. “Er zit toch iets vreemds aan hem” dacht Bloggie. “Goedemorgen,” zei de man, “klaar voor vertrek?” Bloggie stond op van het bankje en zei, “Laten we gaan, meneer.” “Nee, noem mij geen meneer meer. En zeg al helemaal geen u tegen mij. Rin is mijn naam” zei de man terwijl hij de wandeling startte, “Welke weg nemen we? Links of rechts?”
Stem op de poll: links of rechts
Het sprookje zonder einde [2]
Jullie stemden voor meegaan: 5-1
“Al ken ik u niet, ik ga met u mee” zei Bloggie. “Dan zie ik je morgen om tien uur 12 hier onder deze boom” zei de man en hij was weg. De avond werd nacht en de nacht werd weer dag. Het was 11 minuten over 10. Bloggie zat onder de boom, maar de man was nog nergens te zien. Daar was de man, net zo snel als hij gisteren vertrok verscheen hij weer. “Er zit toch iets vreemds aan hem” dacht Bloggie. “Goedemorgen,” zei de man, “klaar voor vertrek?” Bloggie stond op van het bankje en zei, “Laten we gaan, meneer.” “Nee, noem mij geen meneer meer. En zeg al helemaal geen u tegen mij. Rin is mijn naam” zei de man terwijl hij de wandeling startte, “Welke weg nemen we? Links of rechts?”
Stem op de poll: links of rechts
Het sprookje zonder einde [tot nu toe]
[1]
Er was eens een jongen genaamd Bloggie. Te voet reist hij rond in Ternet. Hij trekt rond van plaats tot plaats en komt daar de bijzonderste dingen tegen.
Op een warme avond zit Bloggie in gezellig dorpje op een bankje onder een boom. Hij denkt aan alles wat hij al heeft meegemaakt en dut langzaam in. Als hij wakker wordt zit er een man naast hem op het bankje. “Zie je oranje zon die ondergaat,” zegt de man. “Wat bedoelt u, meneer?” vraagt Bloggie aan hem. Even is het stil tot de man zegt: “de zon blijft reizen mijn jongen en dat moet jij ook weer gaan doen. Zoek het avontuur weer op.” Bloggie kijkt verbaast de man aan: “Wat wilt u dan dat ik ga doen?” “Ik wil dat je meegaat met mij naar het oosten,” zegt de man: “daar wacht een man op mij.”
[2]-meegaan
“Al ken ik u niet, ik ga met u mee” zei Bloggie. “Dan zie ik je morgen om tien uur 12 hier onder deze boom” zei de man en hij was weg. De avond werd nacht en de nacht werd weer dag. Het was 11 minuten over 10. Bloggie zat onder de boom, maar de man was nog nergens te zien. Daar was de man, net zo snel als hij gisteren vertrok verscheen hij weer. “Er zit toch iets vreemds aan hem” dacht Bloggie. “Goedemorgen,” zei de man, “klaar voor vertrek?” Bloggie stond op van het bankje en zei, “Laten we gaan, meneer.” “Nee, noem mij geen meneer meer. En zeg al helemaal geen u tegen mij. Rin is mijn naam” zei de man terwijl hij de wandeling startte, “Welke weg nemen we? Links of rechts?”
[wordt vervolgd]
Het sprookje zonder einde [1]
Er was eens een jongen genaamd Bloggie. Te voet reist hij rond in Ternet. Hij trekt rond van plaats tot plaats en komt daar de bijzonderste dingen tegen.
Op een warme avond zat Bloggie in gezellig dorpje op een bankje onder een boom. Hij dacht aan alles wat hij al had meegemaakt en dutte langzaam in. Toen hij wakker werd, zat er een man naast hem op het bankje. “Zie je oranje zon die ondergaat,” zei de man. “Wat bedoelt u, meneer?” vroeg Bloggie aan hem. Even was het stil totdat de man zei: “de zon blijft reizen mijn jongen en dat moet jij ook weer gaan doen. Zoek het avontuur weer op.” Bloggie keek de man verbaast aan: “Wat wilt u dan dat ik ga doen?” “Ik wil dat je meegaat met mij naar het oosten,” zei de man: “daar wacht een man op mij.”
Stem op de poll: meegaan of niet meegaan
Het sprookje zonder einde [tot nu toe]
[1]
Er was eens een jongen genaamd Bloggie. Te voet reist hij rond in Ternet. Hij trekt rond van plaats tot plaats en komt daar de bijzonderste dingen tegen.
Op een warme avond zit Bloggie in gezellig dorpje op een bankje onder een boom. Hij denkt aan alles wat hij al heeft meegemaakt en dut langzaam in. Als hij wakker wordt zit er een man naast hem op het bankje. “Zie je oranje zon die ondergaat,” zegt de man. “Wat bedoelt u, meneer?” vraagt Bloggie aan hem. Even is het stil tot de man zegt: “de zon blijft reizen mijn jongen en dat moet jij ook weer gaan doen. Zoek het avontuur weer op.” Bloggie kijkt verbaast de man aan: “Wat wilt u dan dat ik ga doen?” “Ik wil dat je meegaat met mij naar het oosten,” zegt de man: “daar wacht een man op mij.”
[2]-meegaan
“Al ken ik u niet, ik ga met u mee” zei Bloggie. “Dan zie ik je morgen om tien uur 12 hier onder deze boom” zei de man en hij was weg. De avond werd nacht en de nacht werd weer dag. Het was 11 minuten over 10. Bloggie zat onder de boom, maar de man was nog nergens te zien. Daar was de man, net zo snel als hij gisteren vertrok verscheen hij weer. “Er zit toch iets vreemds aan hem” dacht Bloggie. “Goedemorgen,” zei de man, “klaar voor vertrek?” Bloggie stond op van het bankje en zei, “Laten we gaan, meneer.” “Nee, noem mij geen meneer meer. En zeg al helemaal geen u tegen mij. Rin is mijn naam” zei de man terwijl hij de wandeling startte, “Welke weg nemen we? Links of rechts?”
[wordt vervolgd]
Het sprookje zonder einde [1]
Er was eens een jongen genaamd Bloggie. Te voet reist hij rond in Ternet. Hij trekt rond van plaats tot plaats en komt daar de bijzonderste dingen tegen.
Op een warme avond zat Bloggie in gezellig dorpje op een bankje onder een boom. Hij dacht aan alles wat hij al had meegemaakt en dutte langzaam in. Toen hij wakker werd, zat er een man naast hem op het bankje. “Zie je oranje zon die ondergaat,” zei de man. “Wat bedoelt u, meneer?” vroeg Bloggie aan hem. Even was het stil totdat de man zei: “de zon blijft reizen mijn jongen en dat moet jij ook weer gaan doen. Zoek het avontuur weer op.” Bloggie keek de man verbaast aan: “Wat wilt u dan dat ik ga doen?” “Ik wil dat je meegaat met mij naar het oosten,” zei de man: “daar wacht een man op mij.”
Stem op de poll: meegaan of niet meegaan
Uitstapje
“Hup, opschieten en wegwezen anders zijn we te laat!” Ik zit nog maar net bij de toneelvereniging of ze hebben al een uitstapje vanwege het 45-jarig jubileum. Ik ben via paps bij de toneelvereniging gekomen, hij zit er namelijk al jaren bij. Het was een uitje voor leden en partners. Ik dus alleen en Sara, het andere jeugdlid ook.
Het zou een verassingsuitje worden, maar ik wist weer alles omdat paps voorzitter is sinds dit jaar. We gingen weg op de fiets, het was goed weer dus waarom niet? “Iedereen aanwezig?” Daar gingen we. Over de dijk fietsten we van ons kneuterige dorpje richting het nog kneuterigere dorpje genaamd Alphen aan de Maas. De molen fietsten we voorbij, daar gingen we dus niet heen, en ook het veer naar Lith niet, dus we bleven in Alphen. 
Tot we bij de tinnengieterij aankwamen. Bij aankomst in een klein zaaltje moest onze groep aan een aantal tafels plaats nemen. Er kwam nog een tweede groep, ook net zoals onze groep een man of 30. Deze namen plaats aan de overige tafels. We kregen koffie of thee en een lekker stukje gebak. Toen we dat ophadden kwam Ties, de tinnengieter, binnen. Hij begon uitbundig met zijn verhaal na tien of misschien wel twintig keer “dames en heren” gezegt te hebben. Hij vertelde alsof hij het verhaal elke dag vertelde, zal ook wel zo zijn, maar het was toch een prachtig verhaal. Hij vertelde over hoe hij daar terrecht was gekomen, over zijn atelier en over tingieten zelf. De twee groepen splitsten zich; wij gingen met Ties mee naar de werkplaats en de andere groep ging als eerste naar het winkeltje. In een kwartiertje liet hij zien hoe hij van een blok tin een vaasje maakte. Hij walste het blok tot een schijf en maakte hiervan het vaasje. Erg mooi om te zien. Ook liet hij zien hoe hij tin goot in mallen. Ook het schoonmaken liet hij met een leuk verhaaltje zien. Na het kwartiertje mochten wij een kijkje nemen in het winkeltje. Erg leuke spulletjes hebben ze daar, maar ook wel prijzig. Maar als je iets van tin wilt kopen, kan je dat toch beter daar kopen dan in de winkel. Hij heeft vele figuurtjes gemaakt, vooral voor bedrijven. De bedrijven gebruikten die beeltjes als cadeautjes bij een jubileum.
Weer fietsten we met een omweg terug, nu via de andere kant. We gingen weer terug naar het beginpunt. Zaal ‘t Centrum in Dreumel. Daar oefenen wij ons toneel en later is daar ook de uitvoering. De toneelvloer is ook een klein cafxe9tje, waar zoals nu, feestjes worden gegeven. Het is een heel gezellige ruimte. We dronken wat, er was een toespraak voor iemand die al 45 jaar lid was, we dronken nog iets, we gingen wat eten, er kwam quiz voor die iemand die al 45 jaar lid was en we dronken nog steeds. De man is de afgelopen 15 jaar voorzitter geweest en hij is gehuldigd tot erevoorzitter. Vraag me niet wie dat bedenkt, ik vermoed de nieuwe voorzitter… Na alle toespraakjes enzo stonden er oud-Hollandse spelletjes klaar. De meeste heb je snel gezien, behalve boter-kaas-en-eieren waarbij je ook in de hoogte mag spelen. Erg leuk. Gezellige potjes gepeeld met Sara, de andere waren te bezopen voor een goed spel. Zij hielden zich bezig met de “karaoke zonder tekst”, hadden ze zelf bedacht. Het was zeker een geslaagde dag, al zeg ik het zelf.
